a. Jest popielata. W nowym odcinku Śladów rozmawiam z Daniel Sabaciński — przewodnikiem, kustoszem Centrum „Synagoga” Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego człowiekiem głęboko zakorzenionym w Zamościu. Rozmawiamy o tym, jak wygląda praca w jedynym takim miejscu w Polsce. O wielokulturowości miasta, której nie da się pominąć, jeśli naprawdę chcesz je zrozumieć. O Żydach sefardyjskich, którzy trafili do Zamościa z Półwyspu Iberyjskiego — i zostawili po sobie coś wyjątkowego. Ale też o rzeczach bardziej osobistych. O tym, dlaczego Zamość jest jak syndrom sztokholmski. O niedosycie człowieka, który ma więcej pomysłów niż czasu. I o jednej zasadzie, o której dowiecie się słuchając naszej rozmowy. Rozmowę można już teraz posłuchać na Apple Podcasts, Spotify i jest do obejrzenia na YouTube! 🎧 Linki do odcinka w komentarzu⬇️

ińskim — przewodnikiem, kustoszem Centrum Synagoga, człowiekiem głęboko zakorzenionym w Zamościu. Rozmawiamy o tym, jak wygląda praca w jedynym takim miejscu w Polsce. O wielokulturowości miasta, której nie da się pominąć, jeśli naprawdę chcesz je zrozumieć. O Żydach sefardyjskich, którzy trafili do Zamościa z Półwyspu Iberyjskiego — i zostawili po sobie coś wyjątkowego. Ale też o rzeczach bardziej osobistych. O tym, dlaczego Zamość jest jak syndrom sztokholmski. O niedosycie człowieka, który ma więcej pomysłów niż czasu. I o jednej zasadzie, o której dowiecie się słuchając naszej rozmowy.

rskie w Zamościu sięgają lat 30. ubiegłego wieku? 🥊 Dziś to prężnie działająca sekcja, ale jeszcze w 2015 roku treningi odbywały się w garażu, gdzie trzeba było palić w „kozie”, by nie zamarznąć. Boks uczy cierpliwości w czasach, gdy wszystkim nam jej brakuje. To nie jest sport o agresji. To sport o tym, by wstać, gdy życie rzuci nas na deski. W dzisiejszym odcinku Adrian Maziarczuk z A.S.B. Hetman Zamość zdradza, czego uczy ring. Usłyszycie niesamowitą historię zawodniczki, która mimo krwotoku i porażki obiecała, że „za rok wygra”, oraz dowiecie się, dlaczego społeczność bokserska jest jak rodzina. 💬 „Nie da się pokonać człowieka, który mimo porażek wciąż wstaje i walczy dalej” – to hasło wisi na ścianie ich klubu i jest motywem przewodnim naszej rozmowy. Rozmowę można już teraz posłuchać na Apple Podcasts, Spotify i jest do obejrzenia na YouTube! 🎧 Linki do odcinka w komentarzu⬇️

ałająca sekcja, ale jeszcze w 2015 roku treningi odbywały się w garażu, gdzie trzeba było palić w „kozie”, by nie zamarznąć. Boks uczy cierpliwości w czasach, gdy wszystkim nam jej brakuje. To nie jest sport o agresji. To sport o tym, by wstać, gdy życie rzuci nas na deski. W dzisiejszym odcinku Adrian Maziarczuk z A.S.B. Hetman Zamość zdradza, czego uczy ring. Usłyszycie niesamowitą historię zawodniczki, która mimo krwotoku i porażki obiecała, że „za rok wygra”, oraz dowiecie się, dlaczego społeczność bokserska jest jak rodzina. 💬 „Nie da się pokonać człowieka, który mimo porażek wciąż wstaje i walczy dalej” – to hasło wisi na ścianie ich klubu i jest motywem przewodnim naszej rozmowy.

0. Kulturalnie? Pustynia. „Parę kapel chałturniczych” i przekonanie, że prawdziwe życie dzieje się gdzieś indziej – w Warszawie, w Krakowie, tylko nie tu. A potem przychodzi stan wojenny. I paradoksalnie – właśnie wtedy kilku młodych ludzi postanawia, że dość narzekania. Przypadkowe spotkanie w palarni szkolnej, facet czytający „Jazz Forum” i pomysł, który brzmi kompletnie szalenie: zakładamy klub jazzowy. W Zamościu. W piwnicy. Bez pieniędzy. Krzesła z różnych miejsc, barek z likwidowanej organizacji młodzieżowej, dyskoteki żeby zebrać na pierwszą gwiazdę. A najważniejsza lekcja? „Trzeba chcieć. Jak chcesz, to zrobisz. Samo się nie zrobi.” Posłuchajcie całej historii – to opowieść o tym, że można zmienić miasto, nawet gdy wszystko jest przeciwko Wam. Odcinek został zrealizowany w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Zamość #visitzamosc Rozmowę można już teraz posłuchać na Apple Podcasts, Spotify i jest do obejrzenia na YouTube! 🎧 Linki do odcinka w komentarzu

prawdziwe życie dzieje się gdzieś indziej – w Warszawie, w Krakowie, tylko nie tu. A potem przychodzi stan wojenny. I paradoksalnie – właśnie wtedy kilku młodych ludzi postanawia, że dość narzekania. Przypadkowe spotkanie w palarni szkolnej, facet czytający „Jazz Forum” i pomysł, który brzmi kompletnie szalenie: zakładamy klub jazzowy. W Zamościu. W piwnicy. Bez pieniędzy. Krzesła z różnych miejsc, barek z likwidowanej organizacji młodzieżowej, dyskoteki żeby zebrać na pierwszą gwiazdę. A najważniejsza lekcja? „Trzeba chcieć. Jak chcesz, to zrobisz. Samo się nie zrobi.” Posłuchajcie całej historii – to opowieść o tym, że można zmienić miasto, nawet gdy wszystko jest przeciwko Wam. Odcinek został zrealizowany w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Zamość #visitzamosc